Wakacje

Dialekt Kaszubski

15 września 2011r.

Ludność rybackich wiosek półwyspu właściwie jeszcze w latach dwudziestych naszego stulecia posługiwała się wyłącznie dialektem kaszubskim. Jest on w użyciu częściowo i dziś. Stanowi ogniwo pośrednie między dialektami centralnych ziem polskich a wymarłymi dialektami zachodniopomorskimi i połabskimi. Nie wchodząc w sprawy trudniej dostrzegalne dla niefachowców, można zauważyć dwie bardziej istotne jego cechy: tzw. kaszubienie, czyli wymawianie ogólnopolskich spółgłosek ś, ź, ć, dź, jako s, z, c, dz, oraz obecność specyficznej samogłoski kaszubskiej e, to jest tylnej niewargowej odmiany e pojawiającego się w miejscu dawnych krótkich samogłosek i, u, y. W północnej kaszubszczyźnie jest to dźwięk pośredni między e i a. Ponadto północna kaszubszczyzna charakteryzuje się ruchomym i swobodnym akcentem. Kaszubi zamieszkujący Półwysep Helski, Kępę Swarzewską, Oksywską i częściowo Pucką to tzw. Belace. W przeciwieństwie do pozostałych nie wymawiają ł lecz I. Wśród nich także można wyróżnić kilka drobniejszych grup. Zamieszkujący Półwysep Helski Rebace mówią odmiennie niż ich sąsiedzi z Kępy Swarzewskiej ? Zablocane. Mowa mieszkańców Kuźnicy i Jastarni też różni się od siebie.